Een resolutie van de vertrouwenspersonen van Mercedes-Benz Stuttgart Untertürkheim.

Willen de bazen klassenstrijd? Die krijgen ze dan maar!

Er gaat bijna geen dag voorbij zonder dat een bedrijf aankondigt te moeten ontslaan of op onze kosten te moeten „bezuinigen”.

De crisis is alomtegenwoordig.

En de bazen willen ons daarvoor laten opdraaien.

Ook de regering doet niets voor ons. Ze wil de wettelijke 8-urige werkdag afschaffen.We moeten langer werken voor hetzelfde loon of zelfs voor nog minder. Daarnaast is ze van plan om de „pensioenleeftijd op 70 jaar“ in te voeren.

We moeten werken tot we sterven. Het burgergeld wordt de zogenaamde „basisvoorziening“. We moeten dus gedwongen worden om zelfs de laatste slechtbetaalde baan aan te nemen, als de bazen onze baan vernietigen.

Het gezondheidszorgstelsel wordt kapot bezuinigd en medische zorg wordt steeds meer een voorrecht voor de rijken. Het geld dat door de bezuinigingsmaatregelen in de sociale fondsen ontbreekt, vloeit ook naar de bewapening. Onze jeugd moet weer ten strijde trekken voor de winsten van de concerns.

Zelfmedelijden hebben, hopen op een zogenaamd „Alternatief voor Duitsland“ of smeken en bedelen bij de regering helpt niet.

Voor beter beleid is onze vakbonds- en politieke strijd nodig! Daarom wachten we niet tot iemand ons vraagt om te protesteren. We beginnen er zelf mee!Een resolutie van de vertrouwenspersonen van Mercedes Benz Untertürkheim.

We discussiëren weer intensiever politiek met onze collega’s ter plaatse in het bedrijf. ,,Wie zijn situatie heeft ingezien, hoe kan die dan nog tegengehouden worden?“

We grijpen alle kansen aan die zich voordoen om de bazen en hun regering te bekritiseren. In de toekomst zal er geen personeelsvergadering, geen ondernemingsraadvergadering, geen vakbondsvergadering zijn zonder politieke discussie.

Ook al zijn we in het begin met weinig of zelfs alleen; als we onze stem verheffen en een standpunt innemen, zullen we in aantal toenemen.

Zodra we merken dat de stemming onder ons personeel er rijp voor is, zullen we in het bedrijf en in onze stad protestacties organiseren.

We zetten ons in voor onze vakbond en eisen dat er zo snel mogelijk demonstraties worden georganiseerd tegen de hebzucht van de bazen, tegen de regering en voor een betere toekomst. Tot en met een staking. En als de vakbondsleiders aarzelen, dan doen we het zelf.