De langdurige crisis van het mondiale kapitalisme, die zich in een steeds sneller tempo ontwikkelt, gaat gepaard met een ongekende crisis in leiderschap en, gedeeltelijk, in de organisatie van de arbeidersklasse. De afwezigheid van massale revolutionaire partijen en zelfs van reformistische arbeiderspartijen heeft een enorm politiek vacuüm achtergelaten. De behoefte aan een massaal socialistisch alternatief en aan politieke onafhankelijkheid voor de arbeidersklasse, die zelf een alternatief kan bieden, is groot. Het ontbreken hiervan in vrijwel alle landen heeft ertoe geleid dat rechtse populisten en extreemrechtse groeperingen in veel landen meer steun hebben verworven, zij het op een instabiele basis.

Sinds de jaren negentig onderscheidt de vraag naar de oprichting van nieuwe, bredere arbeiderspartijen en onze eis daartoe de CWI van andere linkse partijen, waaronder extreemlinks. Het is belangrijk om in dit stadium de ervaringen met deze kwestie te evalueren sinds de CWI er in de jaren negentig voor het eerst openlijk over sprak, om niet verrast te worden door toekomstige ontwikkelingen. Dit is essentieel om snel te kunnen reageren. De vorming van nieuwe arbeiderspartijen is al een zeer langdurig proces gebleken en is op veel obstakels gestuit. Het is mogelijk, hoewel niet zeker, dat dit proces nog langer zal duren. Aan de andere kant zou het proces in sommige landen kunnen worden versneld, afhankelijk van de ontwikkeling van de klassenstrijd.

We moeten benadrukken dat het strategische doel van de CWI de opbouw van grote, massale revolutionaire bolsjewistische partijen is, als cruciale instrumenten die nodig zijn voor een succesvolle socialistische revolutie. Dit zijn onze primaire doelstellingen. De vraag is hoe dit bereikt moet worden. Voor marxisten zou de opbouw en vorming van brede arbeiderspartijen een stap voorwaarts betekenen in het bereiken van onze primaire doelstellingen. Dit is echter geen onveranderlijke wet die de oprichting van belangrijke of massale revolutionaire partijen, onafhankelijk van bredere formaties, uitsluit. Begin jaren dertig waarschuwde Trotski in de VS dat reformistische leiders zouden kunnen proberen de vorming van een brede arbeiderspartij te gebruiken om de opbouw van een revolutionaire partij te dwarsbomen. Dit zou gebeuren in de context van de ontwikkeling van een grote of massale revolutionaire partij. Dit belette Trotski er eind jaren dertig niet van om , nadat er in belangrijke sectoren massale vakbonden waren opgericht, in te stemmen met de noodzaak om de vraag naar de oprichting van een arbeiderspartij in de VS te steunen en tegelijkertijd een revolutionaire partij op te bouwen. De opbouw van een brede arbeiderspartij is daarom geen doel op zich. Lees het hele oorspronkelijke artikel op SocialistWorld.net