Eind maart 2026 was de oorlog tussen de VS en Israël tegen Iran uitgegroeid tot het gevaarlijkste conflict in het Midden-Oosten in decennia. Wat begon met de Israëlische moord op de Iraanse opperleider op 28 februari 2026 en de gelijktijdige Amerikaanse luchtaanvallen met langeafstandsraketten, is geëscaleerd tot een complex conflict op meerdere fronten, dat zich uitstrekt van de Perzische Golf tot Libanon, van de Straat van Hormuz tot de oostelijke Middellandse Zee en tot in het hart van de Amerikaanse binnenlandse politiek. 

De oorlog veroorzaakt nieuwe spanningen en verdeeldheid tussen Europese en NAVO-landen, en verhoogde spanningen met andere mogendheden zoals Rusland en China. Het Amerikaanse imperialisme heeft zich schuldig gemaakt aan imperialistische overmoed en misrekeningen. Duizenden mensen zijn in Iran omgekomen door imperialistische agressie. In Libanon zet Israël zijn aanvallen voort, waarbij sinds 2024 al honderden mensen zijn omgekomen, ondanks een formeel staakt-het-vuren. De grondoperaties van Israël en de feitelijke landroof in Libanon vertegenwoordigen de meest significante uitbreiding van de Israëlische militaire aanwezigheid in Libanon sinds de bezetting van 1982-2000.

Hezbollah heeft een grootschalige raketaanval uitgevoerd op Israëlische troepen. De militie beschikt nog steeds over aanzienlijke middelen, ondanks de militaire klappen die Israël de afgelopen jaren heeft uitgedeeld. Israël heeft doelen in Beiroet en Zuid-Libanon aangevallen. De Libanese regering heeft geprobeerd Hezbollah in toom te houden en hun acties publiekelijk veroordeeld. Dit toont echter alleen maar de zwakte van de Libanese regering en haar strijdkrachten om de situatie onder controle te houden. Hoe langer het conflict in Libanon voortduurt, hoe groter het gevaar van wijdverspreide conflicten tussen religieuze en etnische groepen, wat kan leiden tot een terugkeer naar een burgeroorlog.

De brute aanval van Israël heeft een catastrofe veroorzaakt voor de Libanese bevolking. Meer dan een miljoen Libanezen, bijna 20% van de bevolking, zijn gedwongen hun huizen te verlaten. Burgergebieden in de zuidelijke buitenwijken van Beiroet zijn herhaaldelijk getroffen, waarbij naar verluidt veel families zijn uitgeroeid. De VN heeft gewaarschuwd dat de Israëlische bevelen tot ontruiming van grote gebieden tussen de rivieren Litani en Zahrani neerkomen op gedwongen verplaatsing, wat een verboden oorlogsmisdaad is.

Dit betekent niets voor de extreemrechtse Israëlische regering. De Israëlische minister van Defensie, Israel Katz, verklaarde expliciet dat ontheemde Libanese burgers niet naar Zuid-Libanon mogen terugkeren totdat de “veiligheid van Israëliërs is gegarandeerd”. Human Rights Watch heeft gezegd dat dit beleid het risico loopt uit te monden in “onwettige gedwongen ontheemding”, waarmee het de brute tactieken nabootst die de Israëlische strijdkrachten gebruiken in Gaza, de Westelijke Jordaanoever en delen van Zuid-Syrië die onder Israëlische bezetting staan. De extreemrechtse Israëlische minister van Financiën, Bezalel Smotrich, plaatste een video waarin hij verklaarde dat hij delen van Libanon “in een nieuwe Gaza” zou veranderen, terwijl Israël de gehele bevolking van Zuid-Libanon opdroeg te vluchten. De Israëlische regering heeft bepaald dat christenen in dorpen in delen van Zuid-Libanon mogen blijven, maar alleen als ze geen vluchtelingen opnemen, oftewel een beleid van etnische zuivering. Lees originele artikel op SocialistWorld.net